Overheidsgeld naar verkeerde doelen

De inzamelingsactie voor de bouw van het Pinses Maxima Centrum, het ziekenhuis en onderzoekscentrum tegen kinderkanker, die vorige maand van start ging heeft tot op heden een bedrag van 5,7 miljoen euro opgeleverd. De geraamde investeringskosten voor de bouw bedragen 222 miljoen euro. Er is dus veel te weinig geld opgehaald. Het verbaast mij dat de overheid geen geld beschikbaar stelt om een voor Nederland zo belangrijk project te realiseren. Immers, de bouw van het ziekenhuis is goed voor de werkgelegenheid in de bouw, de zorg en de wetenschap, voor de strijd tegen (kinder)kanker en voor de positie van Nederland als kenniseconomie. Een investering die goed is voor de Nederlanders dus.

In mijn optiek maakt de Nederlandse regering steevast de verkeerde keuzes als bepaald moet worden waar ons belastinggeld aan moet worden besteed. Zo heeft Nederland, deels via de Europese noodfondsen ESM, EFSF en EFSM, geld uitgeleend aan Cyprus (0,6 miljard), Spanje (2,4 miljard) , Portugal (4,1 miljard), Griekenland (17,7 miljard) en Ierland (2,7 miljard). In totaal is dit 27,5 miljard euro aan Nederlands geld. Nederland draagt ook bij aan de 5 miljard die de EU aan Egypte heeft geschonken. Door deze gift zou Egypte als bij toverslag een democratie worden. In november vorig jaar trok de regering 3 miljoen uit voor noodhulp aan Gaza en minister Ploumen mag 750 miljoen besteden aan bedrijven die dit geld niet in Nederland mogen investeren, maar alleen in ontwikkelingslanden. Maar geld voor het Prinses Maxima Centrum is er niet.

Het centrum tegen kinderkanker is natuurlijk niet het enige binnenlandse bestedingsdoel dat achter het net vist omdat we het buitenland moeten helpen. Metro meldde in januari dat in de Amsterdamse thuiszorg tot eind 2015 zeker vijfduizend mensen hun baan zullen verliezen als gevolg van de bezuinigingen. Hoeveel ouderen hun thuiszorg verliezen stond er niet bij. Adviesbureau Berenschot heeft geschat dat als gevolg van diezelfde bezuinigingsplannen in de komende acht jaar ruim achthonderd verzorgingshuizen hun deuren zullen moeten sluiten. En door de bezuinigingen op de AWBZ kunnen duizenden verstandelijk gehandicapten niet meer in hun groepshuizen blijven wonen. Ze moeten gewoon weg en moeten maar hopen dat iemand zich om ze zal bekommeren. De Vereniging Gehandicaptenzorg spreekt van een ramp die zich gaat voltrekken voor deze mensen. We hebben te weinig blauw op straat, maar er is wel geld om sinds juni 2011 politiemensen op Nederlandse kosten naar Afghanistan te sturen om daar politiemensen op te leiden, want “in Afghanistan is een sterke politiemacht belangrijk.”

Er is ook geen geld voor Nederlandse ziekenhuizen die in financiële problemen zijn gekomen, zoals het Lange Land in Zoetermeer en het Ruwaard van Putten in Spijkenisse. Wellicht zijn er door het management van deze ziekenhuizen fouten gemaakt, maar het gaat hier ook om de medische zorg voor de mensen die in het verzorgingsgebied van die ziekenhuizen wonen.

Minster Schippers: "Geen geld voor ziekenhuizen in nood"

Minister Schippers: “Geen geld voor ziekenhuizen in nood”

Mocht in Nederland een ziekenhuis failliet gaan, dan kan dat niet rekenen op hulp van de overheid, zei minister Schippers onlangs in een interview met NRC Handelsblad. “U hoeft van mij niet te verwachten dat ik met geld van de premiebetaler klaar sta om reddingsacties uit te voeren.” Waarom eigenlijk niet? Waarom mag er wel geld voor noodhulp naar Gaza, maar niet naar Zoetermeer of Spijkenisse?

Share Button

2 gedachten over “Overheidsgeld naar verkeerde doelen

  1. Michiel Groeneveld

    Het werkelijke probleem is dat u aan informatievervalsing doet. op de eerste plaats, een lening is wat anders dan een besteding. Als Nederland geld uitleent, dan stijgt de nationale schuld – maar er wordt ook rente een aflossing betaald. De te ontvangen rente (Zuideuropees) is doorgaans hoger dan de rente die Nederland zelf betaalt (Noordeuropees). Het terugbetalingsrisico is een gezamenlijk risico voor de EU en daar zitten alle leden zelf bij.
    Op de tweede plaats de giften die wij in EU-verband doen (ondergeschikte bedragen) zijn er op gericht om bedreigende ontwikkelingen in onze achtertuin – Midden-Oosten en Noord-Afrika – te dempen. Een verantwoorde investering, dus.
    Op de derde plaats, onze uitgaven aan de (gezondheids)zorg vormen de snelst groeiende begrotingspost, sneller groeiend dan welke andere begrotingspost, en die ontwikkeling kunnen we simpelweg niet voortzetten.
    Op de vierde plaats, als een ziekenhuis failliet gaat kan het niet gesloten worden, want zorgplicht! Een faillissement biedt wel de mogelijkheid om overbodige ballast (dure stafbanen e.d.) kwijt te raken; veelal de oorzaak van de malheur.
    Op de vijfde plaats, er is geen enkele reden om de kosten van huishoudelijk werk over te hevelen naar de Staat als je voordat je fysieke ongemakken ging vertonen dat makkelijk zelf kon betalen; zie ook fiets versus rollator.
    In z’n algemeenheid is het zo dat het WMO-recht op zorg verandert in een aanbod dat aanvullend is op wat je zelf kunt doen, wat is daar mis aan? Het zou natuurlijk zo kunnen zijn dat je van mening bent dat uitsluitend de overheid aanspreekbaar is voor alle maatschappelijke ongemakken, maar de waarheid is dat de overheid zich MOET beperken tot de mensen die het echt zelf niet redden. Laten we daar eens op focussen, en voor het overige de oplossingsgerichtheid en mogelijkheden van degenen die daar over beschikken aanspreken.

    Verdiept u zich er eens in, in plaats van platitudes te groeperen in een stukje dat een Groeneveld onwaardig is!

    Reageren
  2. pg1nl3 Bericht auteur

    Beste meneer Groeneveld, het doet me plezier dat u zo als door een wesp gestoken op mijn artikel reageert. De bedoeling van het artikel is juist om mensen die m.i. veel te gemakkelijk met de heersende wind meewaaien wakker te schudden.

    Het is mij bekend dat er een verschil is tussen een lening en een gift, maar het is voor mij in het geheel niet zeker dat de leningen en garantstellingen waar we het hier over hebben niet noodgedwongen deels in permanente giften zullen worden omgezet die gewoon voor rekening van Nederland zullen komen. Dat de terugbetaling een gezamenlijk EU risico is verandert daar niets aan, Nederland loopt gewoon risico over het door haar uitgeleende bedrag.

    Dat de giften die wij in EU verband doen de dreiging in onze achtertuin dempen valt nog maar te bezien, evenals de noodzaak van die giften. Dat u die giften verantwoorde investeringen noemt is ondoordacht of op zijn minst te kort door de bocht, het kritiekloos herhalen van de Haagse retoriek.

    Er zijn ondernemers die het failliet laten gaan van een bedrijf een mooie methode vinden om van schulden af te komen, maar ik hoor niet bij die groep. “Laat maar failliet gaan dat ziekenhuis, dan zijn we van de schulden af” is geen standpunt waar ik achter kan staan. Het zijn immers de schuldeisers, de werknemers van het ziekenhuis en haar toeleveranciers en de patiënten die het gelag moeten betalen, ook al zijn de schulden te wijten aan foute beleidsbeslissingen.

    Natuurlijk is de zorg een grote kostenpost op de rijksbegroting, maar het is wel een kostenpost die wordt besteed aan bejaarden, zieken en gehandicapten in Nederland. En die liggen mij toch nader aan het hart dan bijvoorbeeld de Egyptenaren of de Palestijnen in Gaza, ondanks het feit dat ik zeer met de Palestijnen sympathiseer vanwege hun slechte leefomstandigheden als gevolg van de onderdrukking van die bevolkingsgroep door Israël (gesteund door de Nederlandse overheid, met de PVV helaas voorop).

    Het is jammer dat u mijn mening een Groeneveld onwaardig vindt. Maar ach, daar kom ik wel overheen. Toch vriendelijk bedankt voor uw uitvoerige reactie.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *